2.

Когда-нибудь сойдемся снова
В причерноморском кабаке,
И зазвучит живое слово
На общем нашем языке,
Всё та же скрипка нам сыграет
Всё тот же плач былых времён,
И вдалеке прогромыхает
Трамвайный старенький вагон...
Два года прочь. И глух, и гулок
Извечный труженик-прибой...
В заветный этот переулок
Судьба вернуться нам с тобой.
Мы будем пить неторопливо,
Помянем наш минувший век.
А за окном - туман пролива,
И снег, и дождь, и дождь, и снег.

1.
Hediyelerini saklamadım,
Sana ne şiir ne de bir mektup yazdım.
Uzak bir istasyonundan gelen seslerin,
Neler hissettirdiğini biliyorum.
Andoni’nin kilisesi, asma köprü.
Boğazdan esen rüzgar,sislere saklanmış adalar.
Sanki okunmuş bir romanın sayfaları gibi.
Tepeler.. minareler... haçlar...

2.
Zamanın birinde yollarımız kesişecek
Karadeniz sahilinde,pavyonların birinde.
Sözler canlanacak
İkimizin ortak dilinde.

Çalan kemanın namelerinde duyacağız
Mazinin hıçkırıklarını..
Ve....
Uzaklardan geçen eski bir tramvayın gürültüsünü

Iki yıl gecti...
Sessiz ve usanmak bilmeyen dalgalar.
Ve...
Bizi yine buraya getiren kader.

Ağır ağır yudumlayacağız kadehlerimizi
Geçen asrı hatırlayarak..
Dışarıda boğazın inatçi sisi
Kar ve yağmur.. yağmur ve kar...

Elena Ivanova
Çeviren: Ahmet Göze